Is it me o ambata ko tingnan sa picture na to? XD hello new profile picture sa tumblr! \o/
credits to Micah Cuenco
Maybe it’s the lack of spoken or written outlet that causes me to be dull. I’m a type of person that needs an outlet para maging okay (aka the papansin type). Though pwede naring ituring na outlet ang FB stat, hindi parin yun sapat. (nagrarhyme!) Eh wala naman akong magawa bilang sobrang dami ng ginagawa. (or tinatamad lang ako) I’ll have the time to vent all these out kapag tapos na ang lahat. By that time, wala na sakin lahat ng thoughts na naisip ko months or even days before. Ganun lang kasi kabilis lumipas lahat ng bagay (iniisip ko) para sa akin. Pero the feeling stays longer. Nawawalan nga lang ng dahilan, nawawalan ng sense. In the end, nasasanay na lang ako sa ginagawa ko kahit sobrang wala na pala dapat siyang saysay.
Kelangan kong magpakalayu-layo at mag-isip. I’m having some thoughts na hindi ko dapat naiisip at ayokong magsuccumb sa mga yun. Vulnerable pa naman ako pagdating sa mga ganung klaseng bagay. Or I need other people. I need people na makikinig sa kahit anong pagrarant ko o kahit makausap ko lang about other stuff para hindi na makapasok yung evil thoughts sa isipan ko.
On other news, I’m hoping for a happy second sem ending this year. Sana lang hindi ma-jinx. Gustung-gusto kong makaramdam ulit ng all-pass sem. At dapat mag tuluy-tuloy na yun until next year. Para graduation na. :D aja me! e(^_^)g
oo nga pala…
Hindi nga pala tayo close. Sorry at ngayon ko lang narealize. Nag-expect at nag-assume naman ako masyado.
The Academy Is… - Everything We Had
You were the only face I’d ever known.
I was the light from the lamp on the floor,
and only as bright as you wanted me to be.
But I am no gentleman, I can be a prick,
and I do regret more than I admit.
You have been followed back to the same place
I sat with you drink for drink.
Take the pain out of love, and then love won’t exist.
Everything we had, everything we had,
everything we had, everything we had
Is no longer there.
It was the only place I’d ever known.
Turned off the light on my way out the door.
I will be watching wherever you go,
through the eyes of a fly on the wall.
You have been followed back to the same place
I sat with you drink for drink.
Take the pain out of love and then love won’t exist.
Everything we had, everything we had,
everything we had, everything we had
Is no longer there, longer there.
Well, you saw for yourself, the way it played out.
For you, I am blinded.
For you, I am blinded, for you.
I am no gentleman, I can be a prick.
And I do regret more than I admit.
You have been followed back to the same place
I sat with you drink for drink.
Take the pain out of love, and then love won’t exist.
Everything we had, everything we had,
(you have been followed, you have been followed.)
everything we had, everything we had.
(you have been followed, you have been followed.)
Everything we had, everything we had,
(you have been followed, you have been followed.)
everything we had…
I’ll be with you wherever you go,
through the eyes of a fly on the wall.
this song is so old school. :))) 2008 pa ata nung una kong marinig ‘to, at everytime naririnig ko ‘to, naaalala ko si labs. XD miss ko na siya.
last post for 2011
muli’t muli kong sasabihing maraming pwedeng mangyari sa loob ng isang taon. sobrang eventful nitong taon na ‘to para sakin.
- marami akong bagong nakilala, may mga nawala rin.
- may mga natutunan din ako
- nagmahal ako (patuloy paring nagmamahal), nasaktan (nasasaktan) at nakasakit din (nakakasakit parin).
- may mga bagong takot na nadiscover at shempre takot na naovercome
sa mga taong naging parte ng buhay ko ngayong taon na ‘to, maraming maraming salamat. :> narealize kong marami-rami parin talagang taong nasa paligid ko ang laging anjan para sa’yo hindi lang sa saya kundi sa lungkot din. narealize ko ding kahit may masamang event man na dumating, meron yung kapalit na lessons na dapat nating matutunan. at dun sa mga moments mo marerealize kung sino ba talaga ang handang magstay at yung lilipas lang.
sa’yo#1: salamat. :) wala nakong ibang masabi. pwede narin sigurong mahal kita. :)
sa’yo#2: i’m very sorry. please be patient with me. :)) baliw-baliw lang talaga ako eh.
sa’yo#3: sorry sa lahat ng pagkukulang ko. inaamin ko namang marami akong pagkakamaling nagawa. sana hindi ka magsawang magpasensya sakin.
yuuun. happy new year sa lahat.
(mindaling post. tinatamad nako eh. :)) )
Christmas post
Sa hindi ko maalalang dahilan, may naalala kong event na nangyari way way back (third year highschool). XD
Christmas nun at gabi na, bigla na lang may tumatawag ng pangalan ko mula sa labas ng bahay namin. Pagtingin ko, yung crush ko pala yun. XD May dala siyang regalo para sakin. Natuwa ako nun kasi ineffort niya pang ibigay mismo sa bahay. Saglit lang siya kasi binigay lang talaga niya yung regalo niya sakin. Tapos days after, new year’s eve, inaya niya akong magsimba. Nitry kong magpaalam sa mama at papa ko kaso di ako pinayagan. Delikado daw kasi maraming nagpapaputok sa daan.
Narealize ko lang na may masasaya parin palang memories akong naaalala pagsapit ng Pasko. Yun later events kasi mejo ayoko na lang alalahanin eh. :)))
emoshit
una:
I’ve never been really good at expressing myself through anything. kahit na pinipilit kong iexpress ang sarili ko through writing, all I end up doing is posting some really vague phrases or sentences na feeling ko hindi ko rin magegets pagdating ng panahon.
Marami akong inhibitions kaya siguro ganun ako. I have the feeling na hindi ko kayang i-open up ang sarili ko sa iba nang buong-buo kasi alam kong may masasabi’t masasabi sila tungkol sakin. At ayoko ng feeling na ganun (sino bang may gusto nun). Hindi ko kayang ihandle ang rejection. Hindi ko kayang harapin yung pagkukulang ko lalo na kung manggagaling sa iba yung pamumuna. Kaya limited things lang ang shineshare ko sa mga tao.
Pero shempre ginusto ko rin namang ishare ang lahat-lahat sa iba. Gusto ko yung feeling na may iisang tao (or mga piling taong) kilala ako. Yung feeling na hindi ko na kailangang iexplain ang sarili ko. At sa pagppursue kong maishare ang sarili ko sa iba, I’ve came to a decision na maghanap/magset ng taong pagsshare-an ko at so far, mejo fail ang paghahanap/pagseset ko ng taong yun. mashadong kumplikado. mashado akong kumplikado para maintindihan.
[okay wala na sa momentum. di ko na matuloy. XD]
ISANG MALUPET NA PICTURE.:))
SUPER BELATED HAPPY BIRTHDAY ATE ALYSSA! >:D<
Dahil di ako masyadong nakagamit ng laptop last week kasi may pasok.. Nakalimutan ko nang i-blog ‘to… Happy Birthday panget! Thank you sa pagsama mo saken sa UST.. kahit di mo ko inantay. :( Hahahah! joklang. Keri lang yon. Sorry kung wala akong gift. Next time na lang ha. Wala nakong pera eh. Oooooy! Malapit na yung retreat ko! Mag-ttrip to Tagaytay tayoooo! Naeexcite ako.:”“> Ayon. Chalamat sa lahat. Lalo na sa kwentuhans at chikahan.. Pati na rin dun sa mga pang-ookray natin sa mga tao sa paligid.:))) Thank you din pala sa Pizza at Cake.:3 Kahit apat na slice yung nakain ko at yung iba si Kuya na yung kumaen.:)))
HAHAHAHA! Ang tanda mo na pala! Sana magka-lovelife ka na! Hahahaha! :”“>
HUUUUG! >:D< :*
ano-ba-namang-ngiti-yan-parang-wala-nang-bukas :)))))))))
HOHOHO. walangya ka! pati ba naman dito ikakalat mo ‘tong picture na ‘to? :))) grabe lang! 2 boxes yun ah! at 2 slice lang nakain ko bago ako umalis. :)))) WOOHOO! Tagaytay Trip. :)) maghanda ka nang umiyak. :)) para mas fun ang experience ng retreat. :)))
salamat ng bongga. :)))
PS: para kanino yung birthday cake sa picture? para sakin? :)))
gusto ko ng ‘I love you, Alyssa’ galing sa’yo. :)))
//nag-iinarteeeeeeeeeee~ random lang to. :)))
NIGHTNIGHT by DEDDY
